Vannacht om één uur rijden we het bivak in op zoek naar auto 1012. We gaan morgen met RTL op pad voor de opnames, en we zijn heel erg benieuwd hoe dat gaat. Als we bij de auto aankomen dan blijkt dat voor Dennis van der Geest en zijn camera man geen auto beschikbaar is, en dat er twee mensen hun plaats moeten afstaan. Omdat we geen overleg kunnen hebben overdag, is besloten dat Roeland en ik niet met de auto mee gaan, maar met de overige mensen van RTL mee gaan op het vliegtuig naar Arequipa gaan. Dat is flink balen, en slecht nieuws. Als we na een tijdje dan toch moeten gaan vertrekken moeten we eerst spullen uitzoeken die we nodig hebben en dus mee moeten nemen. Maar wat moeten we nu pakken en hoe nemen we het mee in het vliegtuig? We pakken onze 2 seconden tent, onze slaapzakken en slaapmatje. Allemaal spul dat zo een beetje iedereen hier heeft. Hoe moeten we straks ons rode 2 seconden tent herkennen tussen al die andere rode 2 seconden tenten. Uiteindelijk alles aan elkaar geknoopt en hopen dat het bij elkaar blijft. De vliegreis loopt goed, en een uurtje later staan we in Peru op het vliegveld. Adembenemend mooi. De zon is net opgekomen en op de achtergrond staan twee bergtoppen met sneeuw. Weer een uur later staan we op het bivak. Het is 7 uur in de ochtend. Niet echt geslapen vannacht, maar een tent opzetten en dan slapen in deze hitte heeft geen nut. Nu al is het veel te warm! Eerst maar ontbijten. We hebben alle tijd en we zitten echt met een gevoel van, wat gaan we doen vandaag. Een groot contrast met de afgelopen dagen. Na het eten een bak koffie. En na de koffie nakletsen. Als we klaar zijn en van plan zijn om het bivak rond te lopen, dan zien we aan het einde van eettent dat er mensen zijn die op de houten banken liggen te slapen. Dat is een goed idee, niet comfortabel, maar ook niet te warm. Ik trek mijn shirt uit en gebruik het als kussentje en ik ben zo vertrokken. Als we allebei weer wakker zijn zegt Roeland: "ik begrijp niet waarom we thuis zo een duur merkbed hebben staan, ik heb net heerlijk geslapen". Tja, ik ook. Maar het bed thuis heeft ook andere voordelen.

Het bivak is nog helemaal leeg. Alleen staan er tenten van de organisatie. De eettent, het perscenter, de tent van de officials enzovoort. De service auto's van de teams zijn er nog niet. Die rijden via de verbindingsroute naar het bivak, terwijl de coureurs via de wedstrijd track rijden.

Het welkom hier in Peru is warm. Op het vliegveld, maar ook in het bivak. Op het bivak staat een tent van Peru en de mensen zijn vriendelijk. Wat ze laten zien is mooi. Cultuur, sport en ontspanning. Cultuur is bekend natuurlijk, maar dat je er ook kan surfen, op de mooiste stranden dat wist ik niet. Als ik in de middag in de Peru tent sta te praten, dan komt er een groep optreden. Ze doen een mix tussen een volksdans en het uitbeelden van een verhaal. Heel erg mooi, dit is bijzonder.

Na het optreden ga ik even zitten in een lounchstoel, en probeer wat van de hapjes die op tafel staan. Het zijn soorten chips, maar heel erg lekker gekruid en dikker. Ik kan er niet achter komen wat voor kruiden het zijn. Naast mij komt een jonge vrouw zitten met kort haar. Ze vraagt aan mij waar ik vandaan kom, en wat ik bij de Dakar doe. Na mijn uitleg verteld ze dat ze van de nationale TV zender is en dat ze het een eer vindt om in het bivak te zijn. Ik vraag haar wat ze doet voor de TV, ze maakt een TV programma, PoliZonta (undercover politie), over serieuse zaken, waar ze niet te serieus mee omgaat. Dat dacht ik al aan haar te zien. Ze is een beetje een rebels type. Dan vraagt ze aan mij of ze mij mag interviewen voor haar programma. Ja dat is goed. De andere mannen in Nederland op TV, wij wereldberoemd in heel Peru. Tijdens het interview komt Roeland aanlopen, maakt foto's en krijgt ook vragen te beantwoorden. Na het interview vragen we aan Erica, zo heet ze, of wij de beelden ook kunnen bekijken. Ze verteld dat het over een week of twee op TV is. Na uitleg dat we geen Peruviaanse TV zenders kunnen ontvangen in Nederland, zegt ze dat ze de beelden wel stiekem op Youtube gaat zetten en ons een mailtje stuurt. Te gek!!

Als we 's avonds in een restaurant in Arequipe zitten, op uitnodiging van een vriend van Marc, dan vertel ik over het interview van Erica van PoliZonta. De mannen hier beginnen in het Spaans door elkaar te praten en te lachen. Als ik ze vraag wat ze zeggen, dan zeggen ze dat ze Erica kennen van de TV en dat het een hele leuke show is. Ze gaan kijken als het op TV is, want ze hebben nu een nationale held in hun restaurant. Terwijl ik dit schrijf zitten we met zijn allen de foto's te verwerken. We zitten op een groot balkon van het restaurant, in het hart van Arequipe. Een stad met mooie gebouwen, gesticht in de 15e eeuw. Er staat een open kachel te branden en we hebben een heerlijke vruchten drank. Genietend van de gezelligheid, de zwoele zomer avond, vrienden voor een avond en een heerlijk sfeertje

Video van etappe 11